قبل از اين كه با توسعه بازار بورس ايران مواجه باشیم، تنها شاهد افزایش رقمهای شاخص کل و رشد تعداد فعالان بازار سهام بودهایم. فقدان سازوکارهای مسنجم و محدودیتهای خودساختهای چون دامنه نوسان سبب شده است تا زمینه شکلگیری ابرنوسانها چه در مسیر صعودی و چه نزولی فراهم شود. محدودیتی که در همان ثانیههای ابتدایی پیشگشایش، صفهای خرید و فروش را سنگین کرده و نقدشوندگی بازار سهام را به شدت کاهش داده است.
اين بازار همواره حساسیت بالایی نسبت به تغییر قوانین و در مجموع ریسک قانونگذاری از خود به نمایش میگذارد. افزايش فزایش دامنه نوسان و تسهیل موانعی که در مسیر معاملات ایجاد کرده را برای بهبود وضعیت عرضه و تقاضا در بازار سرمایه، کاهش نوسانات، افزایش نقدشوندگی و جمع شدن صفهای خرید و فروش موثر مي باشد. برخي قوانين ه مرور زمان با تغییر چارچوبهای رفتاری و نیازهای تازه کارکرد خود را از دست میدهند. یکی از این قوانین که طی سالهای اخیر از عقلانیت بازار کاسته و راه را برای ویژهخواری (به اصطلاح پروژه کردن سهم) در بازار سهام فراهم کرده وجود حجم مبنا و محدودیت دامنه نوسان است که راه را بر افزایش کارایی در بازار یاد شده بسته است.
وجود برخی ساختارهای معیوب و نبود اهتمام به مدیریت علمی سبب شده در تمامی این سالها شاهد بروز حواشی باشیم که نه در شأن بازار سرمایه است و نه در حد ماهیت آن. یکی از این مشکلات هیجانهای کاذب خرید و فروش است که در زمان داغ شدن معاملات در یک نماد و ورود حجم قابل توجه به آن شکل میگیرد. حذف سازو کارهای توجیهکننده وجود دامنه نوسان را برای بهبود وضعیت بازار امری مثمر ثمر میدانند.
گرچه در طول ماههای اخیر زمزمههایی مبنی بر حمایت از دیدگاه کاهش دامنه نوسان در بازار سرمایه مطرح شده است اما میتوان اینطور قلمداد کرد که افت دامنه نوسان در میان مسوولان بازار سهام چندان طرفدار ندارد!
نظر بدهید