پس از ظهور دارایی های نوینی مانند اینسکریپشن ها و رونز که ظرفیت گسترده بیت کوین را برجسته کردند، راهکارهایی برای افزایش قابلیت های آن مطرح شده است. یکی از این راهکارها، فعال سازی مجدد OP_CAT است که با بازگرداندن این کد اولیه، امکان پیاده سازی فناوری استارک (STARK) و اثبات های دانش صفر (ZKP) را فراهم می کند و در نتیجه، قابلیت محاسبات عمومی را به بلاک چین بیت کوین می افزاید. در همین راستا، استارک ویر در جولای 2024 یک صندوق تحقیقاتی یک میلیون دلاری برای بررسی دقیق مزایا و چالش های فعال سازی OP_CAT تأسیس کرد که نشان دهنده علاقه و پتانسیل این شرکت برای نقش آفرینی در توسعه آینده بیت کوین است.
تاریخچه و ماهیت OP_CAT
OP_CAT یک دستورالعمل در زبان اسکریپت بیت کوین است که برای اتصال دو داده بر روی پشته (Stack) طراحی شده بود. این قابلیت، توسعه اسکریپت های تراکنش پیچیده تر و با انعطاف بالاتر را ممکن می کرد و قدرت بیان بیشتری به سیستم می داد. با این حال، در سال 2010 و به دلیل نگرانی های امنیتی مبنی بر سوء استفاده احتمالی برای ایجاد حملات انکار سرویس (DDoS) و مصرف بی رویه منابع شبکه، ساتوشی ناکاموتو این آپکد را غیرفعال کرد. این تصمیم هرچند محافظه کارانه، باعث شد بیت کوین بخشی از توانایی های اسکریپت نویسی خود، به ویژه در عملیات ادغام دادهها، را از دست بدهد.
در مقابل، بلاک چین هایی مانند اتریوم با معرفی ماشین مجازی خود (EVM) و استفاده از مکانیزم گس برای کنترل هزینه محاسبات، امکان اجرای قراردادهای هوشمند پیچیده و محاسبات عمومی را فراهم کردند. امروزه با رشد کاربردهای جدیدی مانند اینسکریپشن ها و رونز، تقاضا برای افزایش قابلیت های بیت کوین نیز بیشتر شده است. در این راستا، بحث بازگرداندن OP_CAT به عنوان یک راهکار برای افزودن انعطاف و توانمندی های پیشرفته تر (مانند پشتیبانی از اثبات های دانش صفر) به بیت کوین، مجدداً در کانون توجه توسعه دهندگان قرار گرفته و حتی کمپانی هایی مانند استارک ویر با تأمین صندوق تحقیقاتی، به بررسی عملی و ایمن سازی این ایده می پردازند.
احیای مجدد OP_CAT در پاسخ به نیازهای نوین
با گسترش شبکه بیت کوین و ظهور کاربردهای جدیدی مانند دارایی های مبتنی بر اینسکریپشن ها و رونز، جامعه توسعه دهندگان بارده به بررسی نقش احتمالی OP_CAT در افزایش مقیاس پذیری و قابلیت های قراردادهای هوشمند پرداخت. بروزرسانی های مهمی مانند تپ روت (Taproot) برخی از محدودیت های امنیتی و فنی گذشته را کاهش دادند و راه را برای درخواست های فزاینده جهت فعال سازی مجدد این آپکد تاریخی هموار کردند. در اکتبر 2023، پروپوزالی رسمی توسط ایتن هایلمن و آرمین صبوری ارائه شد که هدف آن بازگرداندن OP_CAT از طریق یک فورک نرم بود تا توانایی های زبان اسکریپت نویسی بیت کوین، به ویژه در محیط تپ اسکریپت، به طور چشمگیری ارتقا یابد.
با جلب حمایت جامعه، این پیشنهاد ابتدا به عنوان BIP-420 شماره گذاری شد و سپس به BIP-347 تغییر یافت. هدف اصلی این پیشنهاد، تعریف شرایط و قراردادهای پیچیده تر در بیت کوین است که امکان پیاده سازی قراردادهای هوشمند پیشرفته، پل های بین زنجیره ای و تراکنش های cross-chain را فراهم می کند. در صورت اجرا، BIP-347 می تواند ویژگی های مالی متنوعی مانند تراکنش های خزانه داری چند امضایی، پرداخت های برگشت پذیر، تعهدات پرداخت دوره ای و سایر ابزارهای مالی پیچیده را مستقیماً به لایه پایه بیت کوین بیاورد.
با وجود پتانسیل بالا، بازگرداندن OP_CAT با چالش های قابل توجهی همراه است. پیاده سازی چنین ارتقای بنیادینی می تواند پیچیدگی ذاتی پروتکل بیت کوین را افزایش داده و خطرات امنیتی جدید یا حتی احتمال ایجاد فورک در شبکه را به دنبال داشته باشد. بخشی از جامعه نیز نگران آن است که افزودن قابلیت های پیچیده، ممکن است به اصل "سادگی و تمرکز بر امنیت" که از ارکان جذابیت و موفقیت بیت کوین بوده است، لطمه بزند. بنابراین، تصمیم نهایی درباره فعال سازی OP_CAT نیازمند بحث های فنی گسترده، اجماع سازی دقیق و ارزیابی همه جانبه تأثیرات آن بر آینده شبکه است.
کاربرد اثبات دانش صفر و نقش استارک (STARK)
فناوری استارک (STARK) یک سیستم اثبات دانش صفر است که توسط شرکت استارک ویر توسعه یافته است. مشابه سیستم هایی مانند اسنارک (SNARK)، هدف استارک تبدیل محاسبات پیچیده و پرهزینه به یک «اثبات» ریاضی فشرده و قابل اعتبارسنجی سریع است. این اثبات ها به طور کلی با کاهش چشمگیر حجم داده های مورد نیاز برای تأیید یک محاسبه یا دسته ای از تراکنش ها، کارایی و مقیاس پذیری شبکه های بلاک چین را افزایش می دهند.
هدف بنیادین فناوری های اثبات دانش صفر، تبدیل خروجی یک فرآیند محاسباتی طولانی و پیچیده به یک گزاره ساده و قابل تأیید فوری است. در این مدل، اعتبارسنج (Validator) بدون نیاز به اجرای دوباره کل محاسبه که ممکن است ساعت ها یا دقیقه ها زمان ببرد می تواند در کسری از ثانیه از صحت نتیجه اطمینان حاصل کند. این کار اساساً بار محاسباتی را از دوش تک تک اعتبارسنج ها برداشته و آن را به تولید کننده اثبات منتقل می کند.
برای کسب اطلاعاتی در مورد سیگنال ارز دیجیتال و مشاهده نتایج، بر روی لینک کلیک کنید.
به عنوان مثال، فرض کنید اجرای یک قرارداد هوشمند پیچیده یا پردازش هزاران تراکنش، ده دقیقه به طول می انجامد. یک اعتبارسنج برای تأیید صحت این عملیات به روش سنتی، مجبور است همان ده دقیقه محاسبه را تکرار کند اما اگر خروجی این فرآیند به یک اثبات STARK تبدیل شود، زمان تأیید آن به چند میلی ثانیه کاهش می یابد. این کاهش نجومی در زمان تأیید، کلید مقیاس پذیری واقعی برای شبکه های غیرمتمرکز است و دلیل علاقه جامعه بیت کوین به فعال سازی ابزارهایی مانند OP_CAT (که امکان پیاده سازی چنین اثبات هایی را فراهم می کند) می باشد.
تفاوت های استارک در برابر اسنارک و نقش کلیدی OP_CAT در آینده بیت کوین
تفاوت اصلی بین استارک (STARK) و اسنارک (SNARK) به مبانی ریاضی و عملیاتی آنها بازمی گردد. اسنارک عمدتاً بر عملیات جفت سازی منحنی های بیضوی متکی است که اگرچه امکان تولید اثبات های فشرده را فراهم می کند اما از توابع هش بهعنوان جزء اصلی استفاده نمی کند و وابستگی آن به ویژگی های خاص منحنی های بیضوی ممکن است محدودیت هایی در انعطاف پذیری و انتقال پذیری ایجاد کند. در مقابل، استارک کاملاً بر توابع هش رمزنگاری و تعهدهای چند جمله ای استوار است. این توابع هش که در قلب پروتکل هایی مانند بیت کوین نیز قرار دارند با تبدیل ورودی هایی با طول متغیر به خروجی های ثابت، امنیت بالا و کارایی محاسباتی قابل توجهی ارائه می دهند.
استفاده استارک از توابع هش، آن را به طور طبیعی با معماری بیت کوین سازگارتر می سازد. قابلیت هایی مانند OP_CAT در صورت فعال سازی می توانند پایه ای اساسی برای پیاده سازی اثبات های دانش صفر مبتنی بر هش (مانند استارک) در بیت کوین فراهم کنند، چرا که OP_CAT امکان ساخت و مدیریت داده های بلندتر و پیچیده تر را در اسکریپت ها ممکن می سازد. این سازگاری ذاتی، استارک را به گزینه ای جذاب برای افزودن قابلیت های محاسباتی پیچیده و لایه های مقیاس پذیری به بیت کوین، بدون نیاز به اتکا به مفروضات ریاضی پیچیده خارج از اکوسیستم فعلی آن، تبدیل می کند.
نظر بدهید