استیبل کوین‌ سودده

اگر از دارندگان استیبل کوین ‌هایی مثل تتر (USDT)، یو ‌اس ‌دی‌ کوین (USDC) یا دای (DAI) باشید، احتمالاً متوجه شده ‌اید که ارزش دلاری سرمایه ‌تان ثابت می ‌ماند اما خبری از سود یا بازدهی اضافه نیست. دلیل این موضوع ساده است: این استیبل کوین‌ های سنتی تنها برای شبیه‌ سازی ارزش یک دلار طراحی شده‌ اند، نه برای درآمدزایی. نسل جدیدی از استیبل کوین ‌ها به نام "استیبل کوین‌ سودده" پا به عرصه گذاشته که ضمن حفظ ارزش یک دلاری، سود حاصل از منابعی مانند اوراق خزانه ‌داری یا وام‌ دهی درون ‌زنجیره‌ ای را به دارندگان خود تخصیص می ‌دهند. با وجود سادگی ظاهری این فرآیند، قوانین، شرایط بازخرید و سازوکارهای امنیتی هر پروژه متفاوت است و بررسی دقیق آنها پیش از سرمایه‌ گذاری ضروری به نظر می‌ رسد.

استیبل کوین سودده چیست؟

استیبل کوین سودده نوعی دارایی دیجیتال است که ضمن حفظ ویژگی اصلی استیبل کوین ‌های معمولی یعنی تثبیت ارزش نسبت به ارز فیاتی مانند دلار آمریکا، قابلیت ایجاد سود دوره ‌ای را نیز برای توسعه دهنده های خود فراهم می‌ کند. به زبان ساده، با نگهداری این نوع استیبل کوین، نه‌ تنها ارزش سرمایه شما در برابر نوسانات محافظت می ‌شود، بلکه به ‌طور خودکار و غیرفعال سودی به دارایی شما تعلق می ‌گیرد و موجودی ‌تان بدون نیاز به هیچ اقدام اضافی افزایش می‌ یابد.

محبوبیت استیبل کوین سودده در سال‌ های اخیر رشد چشمگیری داشته است؛ به‌ طوری که عرضه کل آنها از حدود 1.5 میلیارد دلار در ابتدای سال 2024 به بیش از 11 میلیارد دلار تا نیمه 2025 رسیده و اکنون 4.5 درصد از کل بازار استیبل کوین ‌ها را به خود اختصاص داده ‌اند. این آمار نشان‌ دهنده تغییر نگرش کاربران به سمت دارایی‌ های باثباتی است که علاوه بر حفظ ارزش، توانایی ایجاد بازدهی غیرفعال را نیز دارند.

چرا استیبل کوین ‌های سودده محبوب شده ‌اند؟

افزایش تقاضا برای استیبل کوین سودده ریشه در تفاوت فاحش آنها با استیبل کوین ‌های سنتی مانند تتر (USDT)، یو ‌اس‌ دی‌ کوین (USDC) و دای (DAI) دارد که هیچ سودی به دارندگان خود پرداخت نمی ‌کنند. در شرایطی که نرخ بهره در آمریکا طی سال ‌های اخیر بین 4 تا 5 درصد نوسان داشته، کاربران استیبل کوین ‌های معمولی عملاً سالانه حدود 9 میلیارد دلار سود بالقوه را از دست داده ‌اند. استیبل کوین‌ های سودده با توزیع بخشی از بازدهی حاصل از منابعی مانند اوراق خزانه ‌داری آمریکا، وام‌ دهی در دیفای (DeFi Lending) یا سایر ابزارهای مالی میان کاربران، این شکاف را پر کرده و به سرمایه ‌گذاران امکان می‌ دهند تا ضمن حفظ ثبات ارزش دارایی خود، از سودهای دوره ‌ای نیز بهره‌ مند شوند.

استیبل کوین سودده چگونه سود تولید می ‌کند؟

استیبل کوین‌ های سودده برای آنکه صرفاً یک دارایی ثابت نباشند و در کنار حفظ ثبات قیمتی، بازدهی نیز ایجاد کنند، پشتوانه ‌های خود را به کار می ‌گیرند تا سود تولید کنند. این سود از مسیرهای متنوعی مانند وام ‌دهی در دیفای، تأمین نقدینگی یا سرمایه ‌گذاری در دارایی ‌های واقعی به دست می‌ آید. در ادامه به بررسی مهم‌ ترین مکانیزم‌ های تولید سود توسط این استیبل کوین ‌ها می‌ پردازیم.

وام ‌دهی در دیفای (DeFi Lending)

در این مدل، پشتوانه استیبل کوین ‌ها در پلتفرم ‌های غیرمتمرکز وام‌ دهی مانند Aave یا Compound قرار داده شده و به وام ‌گیرندگان تعلق می ‌گیرد. وام‌ گیرندگان بابت استفاده از این وجوه، بهره پرداخت می ‌کنند و این بهره در نهایت به صورت سود به دارندگان استیبل کوین منتقل می ‌شود. به این ترتیب، کاربران بدون نیاز به مشارکت مستقیم، از جریان وام‌ دهی در اکوسیستم دیفای سود می ‌برند.

تأمین نقدینگی (Liquidity Provision)

راه دیگر تولید سود، قرار دادن پشتوانه استیبل کوین‌ ها در استخرهای نقدینگی صرافی ‌های غیرمتمرکز (DEX) یا استیک کردن آنهاست. این وجوه با افزایش نقدینگی، به روان ‌تر شدن معاملات و کاهش اسلیپیج کمک می‌ کنند. در مقابل، کارمزد تراکنش‌ ها یا پاداش ‌های انگیزشی (Reward) به پشتوانه‌ ها تعلق گرفته و این درآمد نیز در قالب سود میان دارندگان استیبل کوین توزیع می ‌شود.

سرمایه ‌گذاری در دارایی ‌های واقعی (Real-world Assets)

یکی از روش ‌های متداول و رو به رشد، سرمایه‌ گذاری پشتوانه استیبل کوین ‌ها در اوراق خزانه ‌داری ایالات متحده (U.S. Treasury bills) یا سایر دارایی‌ های کم ‌ریسک واقعی است. سود حاصل از این اوراق و دارایی‌ ها جمع ‌آوری شده و سپس بین دارندگان توکن توزیع می ‌گردد. این مدل به‌ ویژه در سال‌ های اخیر با رشد چشمگیر استیبل کوین‌ سودده مبتنی بر خزانه ‌داری آمریکا، توجه بسیاری از سرمایه‌ گذاران را به خود جلب کرده است.

انواع استیبل کوین‌ سودده

تا میانه سال 2025، بازار استیبل کوین سودده شاهد شکل ‌گیری سه مدل اصلی با رویکردهای متفاوت در ایجاد بازدهی است. هر یک از این مدل‌ ها مکانیزم خاص خود را برای تولید سود دارند و از نظر میزان ریسک، دسترسی کاربران و نحوه توزیع بازدهی با یکدیگر تفاوت ‌های اساسی نشان می‌ دهند. شناخت این مدل‌ ها برای سرمایه‌ گذارانی که به دنبال ورود به این حوزه هستند، ضروری به نظر می‌ رسد.

استیبل کوین‌ های مبتنی بر اوراق خزانه و صندوق ‌های بازار پول

در این مدل، پشتوانه استیبل کوین را دارایی ‌های سنتی مانند اوراق خزانه‌ داری کوتاه‌ مدت ایالات متحده یا سپرده‌ های بانکی تشکیل می ‌دهد. سود حاصل از این اوراق یا سپرده ‌ها جمع ‌آوری شده و بین دارندگان توکن توزیع می ‌شود که این توزیع یا از طریق افزایش موجودی کیف پول کاربران (Balance Growth) یا با تغییر در ارزش توکن و مکانیزم Rebasing انجام می گیرد. این مدل را می ‌توان نسخه بلاک چینی صندوق ‌های کم ‌ریسک نقدی دانست که علاوه بر شفافیت و نقدشوندگی بالا، دسترسی جهانی را نیز برای سرمایه‌ گذاران فراهم می‌ کند.

رپرهای دیفای یا ذخیره‌ سازهای پس ‌انداز

این روش که با نام DeFi Savings Wrappers شناخته می ‌شود، به کاربران امکان می ‌دهد استیبل کوین خود مانند DAI را در ماژول ‌های پس ‌انداز پروتکل ‌هایی مانند Sky (MakerDAO سابق) قفل کنند. دارایی کاربر در این فرآیند به توکن ‌هایی مانند sDAI تبدیل می ‌شود که بر اساس نرخ بهره تعیین ‌شده توسط حاکمیت پروتکل، به ‌طور خودکار رشد می‌ کنند. مزیت اصلی این مدل در سادگی آن نهفته است؛ کاربر بدون نیاز به مدیریت فعال، صرفاً با نگهداری توکن ‌های مذکور در کیف پول خود، سود را به صورت افزایش موجودی دریافت می ‌کند. این رویکرد در فضای دیفای محبوبیت زیادی پیدا کرده و برای سرمایه ‌گذارانی که به دنبال بهره ‌وری آسان و بدون ریسک بالای معاملات هستند، گزینه ‌ای جذاب محسوب می ‌شود.

مدل‌ های سنتتیک

دسته سوم که نسبت به دو مدل قبلی کوچک ‌تر اما پرریسک ‌تر است، از مشتقات مالی، استیکینگ و نرخ‌ های تأمین مالی در بازارهای رمزارزی برای تولید بازدهی استفاده می ‌کند. مدل ‌های سنتتیک معمولاً بازدهی بالاتری ارائه می‌ دهند اما این بازدهی در مقابل با نوسان و ریسک بیشتری همراه است، چراکه به متغیرهای پیچیده‌ ای مانند نرخ ‌های بازار مشتقات وابستگی دارند. این دسته از استیبل کوین‌ های سودده بیشتر برای کاربران حرفه ‌ای که تحمل ریسک بالاتری دارند و با مکانیزم‌ های پیشرفته مالی آشنا هستند، مناسب به نظر می ‌رسد.

برای کسب اطلاعاتی در مورد سیگنال ارز دیجیتال و مشاهده نتایج، بر روی لینک کلیک کنید.

بررسی تفاوت های انواع استیبل کوین سودده

برای درک بهتر تفاوت ‌های میان انواع استیبل کوین‌ سودده، می ‌توان آنها را بر اساس پشتوانه، شیوه ایجاد سود، میزان ریسک و سطح دسترسی مقایسه کرد. مدل توکن ‌شده اوراق خزانه (Tokenized Treasuries) با پشتوانه اوراق خزانه و سپرده ‌های بانکی، سود خود را از بهره این دارایی‌ های سنتی تأمین می‌ کند و پایین ‌ترین سطح ریسک را دارد اما دسترسی برای کاربران آمریکایی و اروپایی با محدودیت همراه است. در مقابل، مدل رپرهای دیفای (DeFi Wrappers) با پشتوانه استیبل کوین ‌های دیفای مانند DAI، از طریق قفل کردن دارایی در ماژول‌ های پس ‌انداز و رشد خودکار توکن ‌ها سود ایجاد می‌ کند، ریسکی متوسط دارد و دسترسی آن نسبتاً آزادتر اما وابسته به پروتکل مربوطه است.

اگه توهم میخوای درآمد دلاری داشته باشی اما نمیدونی از کجا شروع کنی، روی لینک زیر کلیک کن.

آموزش ارز دیجیتال

مدل‌ های سنتتیک (Synthetic Models) که پشتوانه آنها مشتقات، استیکینگ و نرخ ‌های تأمین مالی است، از معاملات پیچیده بازار رمزارز برای تولید بازدهی استفاده می‌ کنند و بالاترین سطح ریسک را به خود اختصاص می ‌دهند. این مدل ‌ها معمولاً بازدهی بیشتری وعده می ‌دهند اما در مقابل نوسان و پیچیدگی بیشتری دارند و بیشتر مناسب سرمایه‌ گذاران حرفه ‌ای هستند. این مقایسه نشان می‌ دهد که انتخاب میان انواع استیبل کوین‌ های سودده باید با توجه به میزان تحمل ریسک، اهداف سرمایه‌ گذاری و محدودیت ‌های جغرافیایی هر کاربر انجام شود.

چگونه از استیبل کوین سودده درآمد غیرفعال کسب کنیم؟

پاسخ کوتاه به این سؤال مثبت است؛ اما مسیر کسب درآمد غیرفعال از استیبل کوین سودده به انتخاب شما و نوع محصولی که استفاده می ‌کنید بستگی دارد. فرآیند معمول کسب بازدهی از این دارایی ‌ها شامل چند گام مشخص است که از انتخاب نوع استیبل کوین آغاز می‌ شود. مدل‌ های مبتنی بر اوراق خزانه و صندوق ‌های بازار پول برای سرمایه‌ گذاران کم‌ ریسک ‌تر مناسب ‌اند، در حالی که رپرهای دیفای مانند sDAI گزینه میانه‌ ای برای کسانی است که با ریسک ‌های بلاک چینی کنار آمده‌ اند. مدل‌ های سنتتیک نظیر sUSDe نیز بازدهی بالاتری ارائه می‌ دهند اما در مقابل نوسانات بیشتری را به همراه دارند.

پس از انتخاب نوع استیبل کوین، نوبت به خرید آن می‌ رسد. شما معمولاً می‌ توانید این دارایی‌ ها را از صرافی ‌های متمرکز با فرآیند احراز هویت (KYC) یا به‌ طور مستقیم از طریق پروتکل‌ ها خریداری کنید. با این حال، دسترسی به این کوین‌ ها شدیداً به موقعیت جغرافیایی شما وابسته است؛ برای مثال، بیشتر کاربران خرده ‌فروش در ایالات متحده به دلیل ملاحظات قانونی و تلقی این دارایی ‌ها به عنوان اوراق بهادار، امکان خرید استیبل کوین ‌های خزانه ‌داری توکن ‌شده را ندارند. همچنین فرآیند ضرب مستقیم از صادرکنندگان نیز محدود است، بنابراین کاربران خرده‌ فروش معمولاً از بازارهای ثانویه برای خرید استفاده می‌ کنند.

بعد از خرید، مرحله نگهداری در کیف پول دیجیتال آغاز می‌ شود. بسیاری از استیبل کوین‌ های سودده به‌ طور خودکار درآمد تولید می‌ کنند؛ برخی با بازتنظیم روزانه موجودی کاربر و برخی دیگر از طریق مکانیزم توکن ‌های بسته ‌بندی ‌شده (wrapped tokens) ارزش خود را افزایش می ‌دهند. در اغلب موارد، صرف نگهداری این توکن‌ ها در کیف پول برای دریافت سود کافی است و نیازی به اقدام خاصی از سوی کاربر ندارد. برای کاربران حرفه ای ‌تر، امکان افزایش بازدهی از طریق استفاده همزمان از این توکن‌ ها در پروتکل ‌های دیفای وجود دارد. شما می ‌توانید استیبل کوین‌ سودده خود را در بازارهای وام‌ دهی، استخرهای نقدینگی یا محصولات ساختاری قرار دهید تا درآمد اضافی کسب کنید.

با این حال، این استراتژی ‌ها پیچیدگی و ریسک بیشتری به همراه دارند و باید پیش از استفاده همزمان از چند روش، ارزیابی دقیقی انجام دهید. همچنین توجه به جنبه ‌های مالیاتی ضروری است؛ در اکثر حوزه ‌های قضایی، سود دریافتی به عنوان درآمد مشمول مالیات محسوب می ‌شود، بنابراین ثبت زمان و مقدار هر افزایش برای جلوگیری از مشکلات گزارش ‌دهی در آینده اهمیت زیادی دارد.

نکات ضروری پیش از سرمایه‌ گذاری در استیبل کوین‌ های سودده

پیش از ورود به دنیای استیبل کوین‌ های سودده، بررسی دقیق ناشر و حوزه قضایی آن اولین گام ضروری است. باید مکان ثبت ناشر، نوع مجوزهای دریافتی و نهاد نظارتی بالادست آن را شناسایی کنید. همچنین محدودیت‌ های دسترسی را بررسی نمایید؛ برای مثال بسیاری از این توکن ‌ها به ساکنان ایالات متحده فروخته نمی‌ شوند یا انتقال به برخی کشورها را مسدود می‌ کنند. شفافیت در ذخایر نیز حیاتی است؛ توکن‌ های مبتنی بر خزانه‌ داری باید گزارش‌ های حسابرسی‌ شده از موجودی ‌ها منتشر کنند و مدل‌ های دیفای نیز باید مسیر جریان وجوه در قراردادهای هوشمند را به ‌وضوح نشان دهند.

امنیت قراردادهای هوشمند و نقدینگی بازار دو عامل تعیین‌ کننده دیگر هستند. تاریخچه قراردادها را از نظر حسابرسی ‌های انجام‌ شده، پاداش ‌های اشکال‌ یابی و سوء استفاده‌ های احتمالی گذشته بررسی کنید؛ برای نمونه توکن OUSD پس از تجربه مشکلات امنیتی، کنترل ‌های خود را بهبود بخشیده است. در کنار امنیت، نقدینگی توکن را نیز ارزیابی کنید؛ بدانید توکن در کدام صرافی ‌ها معامله می‌ شود، عمق بازار چقدر است و آیا می‌ توانید موقعیت‌ های بزرگ را بدون لغزش قیمت سنگین نقد کنید.

در نهایت به جزئیات عملیاتی و حقوقی توجه ویژه ‌ای داشته باشید. شرایط بازخرید را موشکافی کنید؛ بدانید فرآیند بازخرید توسط چه کسی مدیریت می‌ شود، چقدر طول می‌ کشد و چه کارمزدهایی دارد. در مدل‌ های دیفای، نحوه حاکمیت پروتکل را بررسی کنید زیرا نرخ‌ های سود با رأی ‌گیری حاکمیتی تغییر می‌ کنند و مستقیماً بر بازدهی شما اثر می‌ گذارند. همچنین ثبت دقیق رویدادهای مالیاتی را فراموش نکنید؛ هرگونه افزایش ناشی از مکانیزم Rebasing یا اعتبار توکن در بسیاری از نظام‌ های مالیاتی، درآمد مشمول مالیات محسوب می‌ شود و ممکن است هنگام فروش مجدد نیز مالیات دیگری به آن تعلق گیرد.