برای ورود به معامله یا خروج از آن در بازار فارکس، معامله گران از انواع سفارش ها یا همان اردرها استفاده می کنند. این سفارش ها تحت شرایط مشخصی ثبت می شوند و نقش مهمی در مدیریت بهتر معاملات دارند. اگر بخواهید کنترل دقیق تری روی خرید و فروش های خود داشته باشید، لازم است ابتدا با انواع اصلی اردرها آشنا شوید. برای ثبت این سفارش ها به یک پلتفرم معاملاتی نیاز دارید و هرچند بیشتر بروکرها از متاتریدر پشتیبانی می کنند اما تریدینگ ویو نیز یکی از ابزارهایی است که می توان از آن برای تحلیل و در برخی موارد برای اردرگذاری استفاده کرد؛ به همین خاطر در این مقاله می خواهیم به بررسی اردرگذاری در تریدینگ ویو بپردازیم. برای آشنایی بیشتر تا انتهای مطلب با ما همراه باشید.
بررسی انواع اردرها برای اردرگذاری در تریدینگ ویو

به طور کلی، سفارش ها در بازار فارکس به دو گروه اصلی تقسیم می شوند: سفارش بازار (Market Order) و سفارش شرطی (Pending Order). هر یک از این دو نوع سفارش، کاربرد و ویژگی های خاص خود را دارند. معامله گر بسته به شرایط بازار، استراتژی معاملاتی و هدفی که از ورود یا خروج دارد، از یکی از این انواع استفاده می کند. شناخت درست این سفارش ها، پایه ای مهم برای تصمیم گیری حرفه ای تر در معاملات است.
سفارش بازار و نحوه اجرای فوری آن
سفارش بازار ساده ترین نوع اردر در فارکس است. در این روش، معامله گر خرید یا فروش را با بهترین قیمت موجود در همان لحظه انجام می دهد. برای مثال، اگر قیمت خرید و فروش یک دارایی در بازار به ترتیب 1.238 و 1.240 باشد، با ثبت سفارش بازار، معامله در همان محدوده قیمتی جاری انجام خواهد شد. البته باید توجه داشت که بسته به بروکر و نوع حساب معاملاتی، ممکن است اجرای سفارش دقیقاً روی قیمت مورد نظر انجام نشود. این موضوع به دلیل تغییرات سریع قیمت و شرایط نقدشوندگی بازار رخ می دهد.
تفاوت سفارش خرید و فروش در مارکت اردر
در سفارش بازار، معامله گر می تواند به دو شکل وارد معامله شود: خرید (Buy) و فروش (Sell). زمانی که روی گزینه Buy کلیک می کنید، معامله در قیمت Ask یا همان قیمت تقاضا انجام می شود. از سوی دیگر، اگر گزینه Sell را انتخاب کنید، سفارش شما در قیمت Bid یا قیمت عرضه ثبت خواهد شد. اختلاف میان این دو قیمت، همان اسپرد است که یکی از مفاهیم مهم در معاملات فارکس به شمار می رود و هزینه ای پنهان برای ورود به معامله محسوب می شود.
سفارش های شرطی و نقش آنها در مدیریت معامله

نوع دوم سفارش ها، سفارش های شرطی یا Pending Orders هستند. در این حالت، معامله گر از قبل مشخص می کند که اگر قیمت به سطح معینی رسید، معامله به صورت خودکار انجام شود. این نوع سفارش برای زمانی مناسب است که تریدر نمی خواهد دائماً بازار را زیر نظر داشته باشد. سفارش های شرطی به دو گروه اصلی دستور توقف ورود (Stop Entry) و دستور محدود ورود (Limit Entry) تقسیم می شوند. در میان آنها، دستور توقف ورود زمانی کاربرد دارد که انتظار داشته باشیم قیمت پس از عبور از یک سطح مشخص، همچنان در همان جهت به حرکت خود ادامه دهد. این سفارش نیز شامل دو نوع Buy Stop و Sell Stop است که برای ورود به معاملات در سطوح بالاتر یا پایین تر از قیمت فعلی مورد استفاده قرار می گیرند.
توقف فروش (Sell Stop)
دستور توقف فروش زمانی استفاده می شود که معامله گر بخواهد دارایی یا نمادی را در قیمتی پایین تر از نرخ فعلی بازار بفروشد. در این روش، تریدر یک سطح مشخص را تعیین می کند و به محض اینکه قیمت به آن محدوده برسد، سفارش فروش به صورت خودکار فعال می شود. این نوع سفارش معمولاً در شرایطی کاربرد دارد که معامله گر انتظار دارد پس از شکسته شدن یک سطح حمایتی، قیمت همچنان به کاهش خود ادامه دهد. بنابراین، با استفاده از Sell Stop می توان از ادامه حرکت نزولی بازار به نفع خود بهره برد.
توقف خرید (Buy Stop)
دستور توقف خرید دقیقاً برعکس Sell Stop عمل می کند. در این حالت، معامله گر قصد دارد دارایی را در قیمتی بالاتر از قیمت فعلی بازار خریداری کند. پس از تعیین سطح موردنظر، اگر قیمت به آن محدوده برسد، سفارش خرید به طور خودکار اجرا خواهد شد. این نوع سفارش زمانی مناسب است که تریدر پیش بینی می کند با شکسته شدن یک سطح مقاومتی، روند صعودی ادامه پیدا خواهد کرد. به همین دلیل، Buy Stop یکی از ابزارهای پرکاربرد در بازارهایی مانند فارکس، طلا، نفت و سهام به شمار می رود.
دستور محدودیت ورود (Limit Entry Orders)

لیمیت اردر برای مواقعی استفاده می شود که قیمت دلخواه معامله گر با قیمت فعلی بازار تفاوت داشته باشد. در این روش، سفارش خرید پایین تر از قیمت بازار و سفارش فروش بالاتر از قیمت بازار ثبت می شود. معامله گر ابتدا قیمت مدنظر خود را مشخص می کند و سپس منتظر می ماند تا بازار به آن سطح برسد؛ در این صورت، سفارش به صورت خودکار اجرا خواهد شد. این نوع سفارش نیز به دو دسته اصلی Buy Limit و Sell Limit تقسیم می شود و برای ورود برنامه ریزی شده تر به معاملات کاربرد زیادی دارد.
محدودیت فروش (Sell Limit)
دستور محدودیت فروش زمانی کاربرد دارد که معامله گر بخواهد دارایی را در قیمتی بالاتر از نرخ فعلی بازار به فروش برساند. در این روش، تریدر سطحی بالاتر از قیمت جاری تعیین می کند و با رسیدن قیمت به آن محدوده، سفارش فروش به صورت خودکار فعال می شود. معمولاً از این نوع سفارش زمانی استفاده می شود که انتظار می رود قیمت ابتدا رشد کرده و پس از رسیدن به یک سطح مقاومتی یا سقف احتمالی، وارد روند نزولی شود. به این ترتیب، حتی بدون نظارت دائمی بر بازار، امکان ثبت فروش در محدوده ای مناسب فراهم می شود و معامله گر می تواند از بازگشت احتمالی قیمت بهره ببرد.
محدودیت خرید (Buy Limit)
در مقابل، محدودیت خرید برای زمانی است که معامله گر قصد دارد دارایی را در قیمتی پایین تر از نرخ فعلی بازار خریداری کند. در این حالت، تریدر پیش بینی می کند قیمت پس از یک اصلاح یا کاهش، از سطح مشخصی بازگشته و مجدداً صعودی شود. بنابراین با تعیین یک سطح پایین تر از قیمت فعلی، منتظر می ماند تا بازار به آن نقطه برسد و سفارش به صورت خودکار اجرا شود. این روش به معامله گران کمک می کند تا در کف های احتمالی وارد معامله شوند و از حرکت صعودی بعدی بازار سود ببرند.
دستور استاپ لاس (Stop Loss) در تریدینگ ویو

یکی از مهم ترین ابزارهایی که پیش از اردرگذاری در تریدینگ ویو باید به آن توجه شود، دستور استاپ لاس یا حد ضرر است. این دستور به معامله گران کمک می کند تا در صورت حرکت بازار برخلاف تحلیل آنها، میزان زیان خود را محدود کنند. با تعیین حد ضرر، اگر قیمت به سطح مشخص شده برسد، معامله به طور خودکار بسته می شود و از وارد شدن ضررهای سنگین تر جلوگیری خواهد شد. هرچند در برخی مواقع به دلیل اسلیپیج ممکن است معامله دقیقاً در قیمت تعیین شده بسته نشود اما در مجموع استفاده از استاپ لاس نقش بسیار مهمی در کنترل ریسک و مدیریت سرمایه دارد.
حد ضرر متحرک یا تریلینگ استاپ (Trailing Stop)
تریلینگ استاپ نوعی حد ضرر هوشمند است که متناسب با حرکت قیمت بازار جا به جا می شود. در این روش، زمانی که معامله وارد سود می شود، حد ضرر نیز به تدریج در جهت سوددهی معامله حرکت می کند. برای مثال، اگر معامله گر پس از ورود به معامله، با افزایش قیمت وارد سود شود، حد ضرر به نقطه سربهسر یا حتی بالاتر منتقل می شود. در نتیجه، اگر بازار ناگهان تغییر جهت دهد، معامله با سود یا بدون ضرر بسته خواهد شد و ریسک معامله تا حد زیادی کاهش می یابد.
دستور حد سود (Take Profit)
دستور حد سود یا Take Profit ابزاری برای تثبیت سود در معاملات است. این دستور به معامله گر اجازه می دهد تا قیمتی مشخص را برای بستن خودکار معامله در سود تعیین کند. با رسیدن قیمت به این سطح، پوزیشن به صورت اتوماتیک بسته می شود و سود حاصل شده حفظ خواهد شد. دستور حد سود هم برای معاملات باز و هم برای سفارش های شرطی کاربرد دارد؛ به طوری که در معاملات خرید بر اساس قیمت عرضه (Bid) و در معاملات فروش بر اساس قیمت تقاضا (Ask) محاسبه و اجرا می شود.
اتصال به تریدینگ ویو برای شروع اردرگذاری

پس از آشنایی با انواع سفارش ها در فارکس، می توانید فرآیند اردرگذاری در تریدینگ ویو را آغاز کنید. برای شروع باید وارد حساب کاربری خود در تریدینگ ویو شوید و از نوار پایین نمودار، گزینه Trading Panel را انتخاب کنید. این بخش به شما امکان می دهد بروکر یا صرافی مورد نظر خود را به تریدینگ ویو متصل کنید. اگر قصد تمرین دارید، می توانید از گزینه Papertrading استفاده کنید که مخصوص معاملات دمو است اما برای انجام معاملات واقعی کاربرد ندارد.
انتخاب و اتصال بروکر یا صرافی
برای مشاهده لیست کامل بروکرها و صرافی ها، باید روی گزینه See all brokers کلیک کنید. پس از پیدا کردن بروکر مناسب، نشانگر موس را روی آن ببرید و گزینه Connect را بزنید. اکنون برای تکمیل روند اتصال، روی Continue کلیک کنید. در مرحله بعد، نام کاربری و رمز عبور حساب معاملاتی خود را وارد کرده و دکمه Log in را فشار دهید. سپس با حل پازل امنیتی تأیید می کنید که ربات نیستید تا اتصال نهایی برقرار شود.
شروع فرآیند ثبت سفارش
پس از اتصال موفق، اکنون امکان ثبت سفارش در تریدینگ ویو برای شما فراهم است. برای ایجاد یک سفارش جدید، روی گزینه Trade و سپس Create new order کلیک کنید. در پنجره ای که باز می شود، می توانید نوع سفارش مورد نظر خود را انتخاب کنید و مشخص کنید که سفارش شما از نوع Market، Stop یا انواع دیگر باشد. گزینه های مربوط به قیمت، حد ضرر، حد سود و همچنین میزان اهرم معاملاتی نیز باید در همین بخش تکمیل شوند.
نهایی سازی سفارش خرید یا فروش
وقتی تمام جزئیات سفارش را وارد کردید، کافی است روی دکمه Buy برای خرید یا Sell برای فروش کلیک کنید تا سفارش ثبت شود. همچنین باید توجه داشته باشید که سرمایه موجود در حساب معاملاتی تان باید در بخشی قرار داشته باشد که تریدینگ ویو امکان برداشت از آن را داشته باشد. برای مثال، در صرافی هایی مانند BingX لازم است موجودی شما در حساب Standard قرار گیرد تا بتوانید معامله را از طریق تریدینگ ویو انجام دهید.
نظر بدهید